Özkan Yılmaz

Konular / Yalın / Standart iş

Standart iş

Standart, işi dondurmak için değil iyileştirmenin ölçüleceği tabanı kurmak için var. Tanımlı bir mevcut durum yoksa, neyin iyileştiğini söylemek de mümkün olmuyor.

Standart iş nedir

Standart iş, bir işin en iyi bilinen yöntemle, tanımlı bir sırayla ve tanımlı bir sürede yapılmasını belirleyen düzenlemedir. Yalın sistemin temel taşıdır, çünkü hem kalitenin hem de iyileştirmenin dayandığı tabanı kurar.

Kavramın en çok yanlış anlaşılan yanı, işi dondurduğu sanılmasıdır. Taiichi Ohno'ya atfedilen ilke tam tersini söylüyor: standart yoksa iyileştirme de yoktur. Gerekçesi mantıksal — iyileştirme mevcut duruma göre yapılan bir değişikliktir ve mevcut durum tanımlı değilse neye göre iyileşildiği de söylenemez.

İkinci işlevi, sonucu kişiden bağımsız hale getirmesi. Aynı işi beş kişinin beş farklı yöntemle yaptığı bir yerde, çıktının kalitesi o gün işi kimin yaptığına bağlı oluyor. Standart iş bu bağımlılığı kırar; Gage R&R örneğinde operatörler arası 0,063 kg'lık farkın çözümünün de cihaz değil yöntem standartlaştırması olması bu yüzden.

Üç bileşen

Standart iş üç unsurun bir arada tanımlanmasıyla oluşur. Üçünden biri eksikse ortaya çıkan şey standart iş değil, yalnızca bir talimattır.

#BileşenTanımıBelirleyeni
1Takt zamanıBir birimin üretilmesi gereken ritimMüşteri talebi
2İş sırasıAdımların hangi sırayla yapılacağıEn iyi bilinen yöntem
3Standart stokAkışın kesilmemesi için hat üzerinde bulunması gereken asgari miktarSüreç yapısı

Takt zamanı değer akış haritalama sayfasında da geçiyor ve orada olduğu gibi burada da bir kapasite ölçüsü değil hedef ritim. Standart iş, çevrim süresini bu ritme yaklaştırmayı hedefler.

Üçüncü bileşen en çok atlananı. Standart stok, israf sayılan genel stoktan farklıdır; belirli bir noktada belirli bir miktarın bulunmaması akışı durdurur. Örneğin etiket makinesinin önünde tek bir gönderi bile beklemiyorsa, makine her seferinde besleme bekler.

Hat dengeleme

Standart iş kurulurken ortaya çıkan ilk soru, işin istasyonlar arasında nasıl dağıtılacağıdır. Amaç her istasyonun çevrim süresini takt zamanına yaklaştırmak.

Hat verimi = toplam iş içeriği ÷ (istasyon sayısı × takt)

Değer 1'e ne kadar yakınsa iş o kadar dengeli dağıtılmış demektir. Darboğaz istasyonun çevrim süresi takt'ı aştığında ise hat, takt'a değil darboğaza göre çalışır.

Çözümlü örnek

Gönderi kabul hattı — dengeleme

Aktarma merkezinde kabul hattı beş istasyondan oluşuyor. Günlük talep 14.400 gönderi ve kullanılabilir süre 20 saat; buradan takt zamanı 5,0 saniye çıkıyor.

İstasyonÇevrim süresiTakt'a göre dolulukDurum
Kabul kaydı4,2 sn%84,0
Tartım ve ölçüm5,8 sn%116,0Darboğaz
Etiket basımı3,1 sn%62,0Atıl
Etiketleme4,6 sn%92,0
Araca yükleme4,9 sn%98,0
Toplam iş içeriği22,6 sn
Takt = 72.000 sn ÷ 14.400 = 5,0 sn/gönderi
Teorik en az istasyon = 22,6 ÷ 5,0 = 4,52  ⇒  5 istasyon
Hat verimi = 22,6 ÷ (5 × 5,0) = %90,4

Darboğazın maliyeti

Hat, takt'a değil darboğaza göre çalışır: 3.600 ÷ 5,8 = 621 gönderi/saat
Takt ile çalışsaydı: 3.600 ÷ 5,0 = 720 gönderi/saat
Kayıp = %13,8

İstasyon sayısı teorik minimumda ve hat verimi %90,4 ile iyi görünüyor; buna rağmen hat hedeflenen hızın %86'sında çalışıyor. Sebebi tek bir istasyonun takt'ı aşması. Toplam iş içeriği uygun olsa bile dağılımın dengesiz olması sonucu belirliyor.

Dengeleme

Tartım istasyonundan 0,9 saniyelik bir iş parçası, %62 dolulukta çalışan etiket basımı istasyonuna kaydırılıyor.

İstasyonÖnceSonraYeni doluluk
Kabul kaydı4,24,2%84,0
Tartım ve ölçüm5,84,9%98,0
Etiket basımı3,14,0%80,0
Etiketleme4,64,6%92,0
Araca yükleme4,94,9%98,0
Yeni darboğaz = 4,9 sn  ⇒  üretim hızı 3.600 ÷ 4,9 = 735 gönderi/saat
Artış = (735 − 621) ÷ 621 = %18,4 — ek personel, ek ekipman ve ek alan olmadan

Toplam iş içeriği değişmedi, istasyon sayısı değişmedi, hiçbir adım hızlandırılmadı. Değişen tek şey işin istasyonlar arasında nasıl dağıtıldığı. Bu, SMED'in birinci aşamasıyla aynı mantık: kazanç, ne yapıldığından değil ne zaman ve nerede yapıldığından geliyor.

Standart iş dokümanı

Standart iş, sahada kullanılabilir bir belgeye dönüşmediği sürece kâğıt üzerinde kalıyor. Klasik uygulamada üç belge birlikte kullanılır.

BelgeİçeriğiKullanıcısı
Süreç kapasite tablosuHer adımın süresi ve ekipman kapasitesiPlanlama
Standart iş birleşim tablosuEl işi, yürüme ve makine sürelerinin zaman ekseninde dağılımıSüreç geliştirme
Standart iş çizelgesiYerleşim üzerinde iş sırası ve standart stok noktalarıSahadaki çalışan

Üçüncüsü sahada asılı duran belgedir ve tek sayfa olmalıdır. Birkaç sayfayı aşan bir standart iş çizelgesi okunmuyor; ayrıntı gerekiyorsa ayrı bir talimata bağlanır.

Standart iş belgesinin sahibi süreç geliştirme değil, işi yapan ekip olmalıdır. Dışarıdan yazılan ve ekibe tebliğ edilen bir standart, ilk yoğun günde terk ediliyor. Belgeyi ekibin kendisi yazdığında ise hem uygulanabilirliği artıyor hem de kaizen önerilerinin doğal çıkış noktası oluyor.

Sık karşılaşılan hatalar

Standardı işi dondurmak sanmak. Standart, iyileştirmenin ölçüleceği tabandır ve her iyileştirmede güncellenir. Değişmeyen bir standart, iyileştirme yapılmadığının göstergesidir.

Takt zamanını hesaba katmamak. İş sırası müşteri ritmine göre kurulmazsa, dengeli görünen bir hat bile talebi karşılayamaz.

Standart stoğu unutmak. Hat üzerindeki asgari miktar tanımlanmadığında akış sık sık kesilir ve bu, çevrim sürelerinde görünmeyen bir kayıp üretir.

İş içeriğine bakıp dengeye bakmamak. Toplam süre uygun olsa bile dağılım dengesizse hat darboğaza göre çalışır; örnekte bu fark %13,8 kayıp üretiyordu.

Belgeyi ekibe tebliğ etmek. Dışarıdan yazılan standart sahiplenilmiyor. Yazım işine işi yapan kişilerin katılması hem uygulanabilirliği hem de sürekliliği belirliyor.

Belgeyi uzun tutmak. Sahada asılı duran çizelge tek sayfa olmalıdır; okunmayan bir belge standardı uygulatmaz.